Κείμενο σελίδας για αναζήτηση και αντιγραφή
ΑΝΤΙΚΚΡΟΥΣΗ ΕΣΦΑΛΜΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ 1Η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 20026
Ἀνατολῆς καί Δύσεως». (Γ. Μαλούχου, «Ἐγώ ὁ Ἰάκωβος», σελ. 196-197). Ἡ ἄρση τοῦ
σχίσματος ἐντάσσεται, ἄλλωστε, καί στήν λογική τῶν ἀποφάσεων τῆς Β΄ Βατικανῆς Συνόδου,
πού πραγματοποιεῖτο ἐκεῖνο τό διάστημα, γιά ἄρση τῆς ἀκοινωνησίας καί «ἀναγνώριση» τῶν
μυστηρίων τῶν Ὀρθοδόξων.
Στό λατινικό μάλιστα κείμενο τῆς «ἄρσεως τῶν ἀναθεμάτων» ὑπάρχει ὁ ὅρος
excommunicatio = ἀκοινωνησία, ὁ ὁποῖος στήν ἐπίσημη μετάφραση τοῦ Οἰκουμενικοῦ
Πατριαρχείου μεταφράζεται πονηρά καί σκόπιμα ὡς «ἀναθέματα».11 Τό κείμενο, δηλαδή
μιλοῦσε γιά «ἄρση τῆς ἀκοινωνησίας».
«Οἱ «New York Times» μετέδωσαν τήν ἀπό κοινοῦ ἀγγελίαν τοῦ Βατικανοῦ καί τοῦ
Φαναρίου τῆς 7ης Δεκεμβρίου 1965 διά τήν ἄρσιν τοῦ excommunicatio -(τῆς ἀκοινωνησίας
τοῦ Λατινικοῦ κειμένου)- εἰς τήν πρώτην σελίδα, ὡς τό τέλος τοῦ σχίσματος τοῦ 1054 καί
ὡς τήν ἐπανέναρξιν τῆς μυστηριακῆς κοινωνίας, πού εἶχε τότε δῆθεν διακοπεῖ.
Φαίνεται πλέον σαφῶς, ὅτι τό Ἑλληνικόν κείμενον, πού ἀναγγέλει τήν ἄρση τῶν
ἀναθεμάτων ἦτο τεχνηέντως παραπλανητικόν.
Φαίνεται εἶχε σκοπόν νά ἀμβλύνη ἐνδεχομένας ἀρνητικάς ἀντιδράσεις τῶν
Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν». (Πατρός Ἰω. Ρωμανίδου, «Ὀρθόδοξος καί Βατικάνειος συμφωνία
περί Οὐνίας»,12
Χαρακτηριστικόν, ἐπίσης, εἶναι ὅτι:
«ὁ Πάπας Ἰωάννης Παῦλος Β΄, πρίν ἐπισκεφθεῖ τό Φανάρι (30-11-1979)… ἐξέφρασε τήν
βεβαιότητά του, ὅτι ἡ ἑνότητα ἔχει ἀποκατασταθεῖ στήν πράξη, («In der Tat war die
Wiederherstellung der Einheit der Christen)»13
(σ.σ «…εἴχομεν τό ἴδιον μυστήριον.
Τό ἴδιον βάπτισμα, τά ἴδια μυστήρια καί ἰδιαιτέρως τό ἴδιον Ἅγιον Ποτήριον. Τώρα πού
ξαναγυρίσαμεν εἰς τό 1054, διατί δέν ξαναγυρίζομεν καί
εἰς τό Ἅγιον Ποτήριον;».
11 Βλ. σχ. Τόμος Ἀγάπης, Vatican-Phanar (1958-1970), Rome - Istanbul 1971,
σελ. 286-287.
12http://www.romanity.org/…/rom.e.14.orthodoxi_kai_vatikania_…
13Ἀντ. Παπαδόπουλου, Θεολογικός Διάλογος Ὀρθοδόξων καί Ρωμαιο-
καθολικῶν {Ἱστορία – Κείμενα – Προβλήματα}, ἐκδ. οἶκος ἀδελφῶν Κυριακίδη,
Θεσσαλονίκη-Ἀθῆνα, 1996, σελ. 40)
[51]
