Κείμενο σελίδας για αναζήτηση και αντιγραφή
ΑΝΤΙΚΚΡΟΥΣΗ ΕΣΦΑΛΜΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ 1Η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 20026
ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ:
Η ΑΡΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΘΕΜΑΤΩΝ
Τοῦ Ἀρχιμ. Ἀθανασίου, Προηγουμένου τοῦ Μεγάλου Μετεώρου
Αὐτή ἡ «ἕνωση στό κοινό Ποτήριο» ἐπιχειρήθηκε μέ τήν περίφημη «ἄρση τῶν
ἀναθεμάτων» μεταξύ Βατικανοῦ καί Φαναρίου, πού πραγματοποιήθηκε στά τέλη τοῦ 1965,
μέ μονομερῆ ἀπόφαση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.
Χαρακτηριστική ἦταν ἡ ἀντίδραση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία:
«μέ πολλήν δυσμένειαν ἐπληροφορήθη τήν πρωτοβουλίαν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατρι-άρχου
Κωνσταντινουπόλεως Παν. Ἀθηναγόρα. Οὐδείς ἔχει τό δικαίωμα νά προβαίνη εἰς παρομοίας
πράξεις. Τό δικαίωμα ἔχει μόνον ὁλόκληρος ἡ Ὀρθοδοξία».
Δήλωση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Χρυσοστόμου, ἐφημ. «Ὀρθόδοξος Τῦπος»:
Νοέμβριος 1965: Μέ τήν ἄρση τῶν ἀναθεμάτων οἱ δύο πλευρές ἐννοοῦσαν τήν ἄρση
τοῦ Σχίσματος. Ὁ τότε (σ.σ. ψευδεπίσκοπος) Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς Ἰάκωβος, ἐπίσημος
ἀπεσταλμένος ἐκείνη τήν περίοδο τοῦ Πατριάρχη Ἀθηναγόρα πρός τούς Ρωμαιοκαθολικούς,
ἀποκαλύπτει τό περιεχόμενο τῶν μηνυμάτων πού ἀντήλλασσαν Φανάρι καί Βατικανό «μέχρι
τοῦ τολμηροῦ ἐπίσης μηνύματος, πού μοῦ ἀνέθεσε ὁ Πατριάρχης νά μεταβιβάσω στόν
πρόεδρο τῆς Ἐπιτροπῆς Σχέσεων Δύσης καί Ἀνατολῆς, πού ἦταν ἕνας Γερμανός σεβάσμιος
καρδινάλιος, ὁ Αὐγουστῖνος Μπέα».
Καί συνεχίζει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος: »Λίγο καιρό μετά, ἐπισκέπτομαι τόν Μπέα στή Νέα
Ὑόρκη. Τόν ρώτησα:
-Τί λέτε, σεβασμιώτατε, μποροῦμε νά φέρουμε τίς Ἐκκλησίες μας πιό κοντά μέ τήν
ἄρση τοῦ Σχίσματος;
Μοῦ λέει:
-Καλή ἰδέα, δέν ξέρω, πώς θά τή δεχτοῦν στή Ρώμη, ἀλλά ἐγώ νομίζω, ὅτι πρέπει νά
γίνει ἡ ἄρση τοῦ Σχίσματος. Ἔτσι, δέν θά ἔχουμε λόγο κανέναν νά μήν πλησιάσουμε ὁ ἕνας
τόν ἄλλο.»
Ἐρώτηση δημοσιογράφου Γ. Μαλούχου:
“-Τήν ἄρση τοῦ Σχίσματος ἤ τοῦ ἀναθέματος;”
Ἀπάντηση (σ.σ. ψευδοαρχιεπισκόπου):
«Καί τά δύο αὐτά μαζί πηγαίνουνε, γιατί, ὅταν κατέθεσαν οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ
Πάπα τό ἀνάθεμα, τρόπον τινά, μέ τό ὁποῖο ἀναθεμάτιζε ὁ Πάπας Νικόλαος τόν Μιχαήλ
Κηρουλάριο, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ἦταν τό ὁριστικό Σχίσμα πιά. Δέν ἔγινε
ἄλλη ἐπίσημος πρᾶξις, πού νά καθιερώσει τό Σχίσμα ὡς μία διαιρετική γραμμή μεταξύ
[50]