Κείμενο σελίδας για αναζήτηση και αντιγραφή
ΑΝΤΙΚΚΡΟΥΣΗ ΕΣΦΑΛΜΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ 1Η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 20026
Μετά αναφέρει, ότι ο προβληματισμός τους τότε - και του Ιωσήφ του ησυχαστή - δέν ήταν αν
κάνανε λάθος, που πηγαίνανε με το παλιό ημερολόγιο, αλλά αν κάνανε λάθος που δεν μνημονεύανε
τον αιρετικό Πατριάρχη.
Έπειτα κάνανε σαρανταλείτουργο, για να τους πεί ο Θεός, αν πρέπει να μνημονεύουν το αιρετικό
Πατριάρχη, το όνομα του οποίου ούτε καν θυμάται.
Την τεσσαρακοστή ημέρα, τους είπε ο Κύριος να πάνε με την Εκκλησία, αλλά αυτοί κατάλαβαν,
ότι η Εκκλησία του Χριστού είναι αυτή της οποίας ηγείτο ο Παναιρετικός Πατριάρχης!
Αποφάσισαν, λοιπόν, να πάνε με την αίρεση, και παρότι δεν είχαν Αποστολική διαδοχή, ο
Ψευδοπατριάρχης δεν θεώρησε απαραίτητο, να τους ξαναχειροτονήσει. Αρκούσε τους είπε, να
πάνε να λειτουργήσουν με τους Δανιηλαίους και αυτό ήταν αρκετό, για να ενταχθούν στην
ψευδεκκλησία τους, - δηλαδή εκκλησία ''μπακάλικο''…
Έτσι, λοιπόν, ο παπα - Εφραίμ, έκανε την ''ευλογημένη'' υπακοή, να συλλειτουργεί με τους
αιρετικούς και να μνημονεύει τον Οικουμενιστή Ψευδοπατριάρχη για 20 χρόνια ή και όσα ακόμη
αν χρειάζονταν, έστω και αν στο μεταξύ υπήρχε η πιθανότητα να πέθαινε και να κολαζόταν.
Κατά λέξη λέεει: «20 χρόνια ήξερε το σωστό και έκανε το λάθος, για την υπακοή. Πως να μην πάρει
χάρη ο άνθρωπος, πώς να μην τον ευλογήσει ο Θεός».
Διάγνωσις: Βαρειά σχιζοφρένεια και απόλυτη αντιστροφή της αλήθειας.
β) Ἡ ἄρση τῶν ἀναθεμάτων-(ἀκοινωνησίας)- ἐκ μέρους τῆς
Κωνσταντινουπόλεως ἐξ ἐπόψεως Κανονικοῦ Δικαίου
Στὸ Φανάρι ἀπὸ τὴν Μείζονα Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἀπετελεῖτο ἀπὸ δύο ἐπιτροπές, τῶν
Πανορθοδόξων καὶ Παγχριστιανικῶν ζητημάτων, καθορίστηκε ὑποεπιτροπή, ἡ ὁποία
συγκροτήθηκε ἀπὸ τοὺς Μελίτωνα Ἡλιουπόλεως, Σταυρουπόλεως Μάξιμο, Μύρωνα
Χρυσόστομο καὶ τοὺς καθηγητὲς Ἐμμανουὴλ Φωτιάδη καὶ Βασίλη Σταυρίδη καί ἀποδέχθηκε
τὴν ἀνάγκη ἄρσης τοῦ ἀναθέματος (ἀκοι-νωνησίας), ἀλλὰ διχάστηκε σχετικὰ μὲ τὸν τρόπο
καὶ τὸν χρόνο τῆς Ἄρσης τῶν Ἀναθεμάτων-Ἀκοινωνησίας. Τελικὰ μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῶν
τυπικῶν διαδικασιῶν στὶς 7 Δεκεμβρίου 1965 ἔγινε ἡ τελετὴ ἄρσης τῶν ἀναθεμάτων-
ἀκοινωνησίας. Ἔτσι τὴν ἄρση τῶν ἀναθεμάτων-ἀκοινωνησίας πραγματοποίησε ἡ
Πατριαρχικὴ Σύνοδος τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ μασώνου καὶ
τυμπανιαίου Ἀθηναγόρα.
Ἡ Πατριαρχικὴ Σύνοδος, ποὺ ἦρε τὸν ἀφορισμόν, ἦταν ἁρμόδια, κατὰ τοὺς
Λατινόφρονες, γιὰ κάτι τέτοιο, ἐπειδὴ ἀποτελοῦσε ἀδιάσπαστη συνέχεια τοῦ Πατριαρχείου
τοῦ 1054, ὑποστήριξε ὁ μέγας μασῶνος, ἀναθεματισμένος καί τυμπανιαῖος Ἀθηναγόρας.
Ἔκτοτε κηρύχθηκε ἐπισήμως καὶ θεσμικὰ ἡ αἵρεση τῶν Λατινοφρόνων πού πλέον
ἐκκλησιοποιήθηκε καὶ ἐξέπεσαν ἐπισήμως τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας καὶ τῆς
ἱερωσύνης οἱ Παπόδουλοι, κατά τούς α΄ καί β΄ Κανόνες τῆς Γ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί
τόν α΄ τοῦ Ἁγίου Μεγάλου Βασιλείου.
[47]
