Ἀντίκρουση ἐσφαλμένων θέσεων

ΑΝΤΙΚΚΡΟΥΣΗ ΕΣΦΑΛΜΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ                                           1Η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 20026



     2. Τῇ 24ῃ Δεκεμβρίου 2023, ὁ π. Τιμόθεος Τόμι, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ἐκκλησίας τῆς
      Ἰνδονησίας εἴς τινα ἐπαρχίαν τῆς Τζακάρτα, παρέστη εἰς ἐκδήλωσιν μέ τό
      τίτλον:"Ἐπίσκεψη σὲ Ἐκκλησίες τὰ Χριστούγεννα", μετὰ τοῦ Ἀναπληρωτοῦ Κυβερνήτου τῆς
      περιοχῆς καὶ ἄλλων θρησκευτικῶν ἡγετῶν. Ἡ ἐκδήλωσις περιελάμβανε ἐπισκέψεις εἰς
      τρεῖς Ναοὺς ἑτεροδόξων ὁμολογιῶν (Ρωμαιοκαθολικῆς, Προτεσταντικῆς καί
      Καλβινιστικῆς Ὁμολογίας).
     Κατὰ τὴν ὁμιλίαν του, ὁ κ. Τιμόθεος τοποθετήθηκε δημοσίως κηρύσσοντας, ὅτι “ἡ
      διαφορετικότητα εἶναι ἡ δύναμή μας», προβάλλοντας ὡς ἀξίωμα τὴν ἀγάπη καὶ τὴν
      ἀδελφοσύνη μεταξὺ ἑτεροδόξων, ὡς κέντρον τῆς πνευματικῆς συνεννοήσεως. Ἡ φράσις
      αὕτη συνάδει ἐμφανῶς μὲ τὸ σύνθημα τοῦ συγχρόνου Οἰκουμενισμοῦ «ἑνότητα μέσα
      στὴν διαφορετικότητα», τὸ ὁποῖον ἑστιάζει εἰς μίαν ἐπιφανειακὴν συνύπαρξιν δογμάτων,
      παρακάμπτοντας τὴν ἀναγκαίαν δογματικὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως.
     3. Τῇ 18ῃ Ἰανουαρίου 2024, ὁ πατὴρ Ἰάκωβος, Γενικὸς Πρόεδρος τῆς Ὀρθοδόξου
      Ἐκκλησίας τῆς Ἰνδονησίας, παρέστη καὶ συμμετέσχε ἐπισήμως, μετὰ κρατικῶν
      παραγόντων καὶ ἐκπροσώπων τῆς περιφερειακῆς κυβερνήσεως τοῦ Κεντρικοῦ
      Καλιμαντάν, εἰς τελετὴν ἐγκαινίων τῆς Ἐθνικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Πάσχα 2024, ἡ ὁποία
      διεξήχθη εἰς ἕν ξενοδοχεῖον. Ἡ ἐκδήλωσις ἐχαρακτηρίσθη ὑπὸ πνεύματος ἐνθουσιασμοῦ,
      ἐλπίδος καὶ διαθρησκειακῆς συνεννοήσεως, εἰς πλαίσιον συνδιασκέψεως μετὰ
      δημοσίων φορέων ποικίλων δογμάτων καί σκοπουμένου τοῦ κοινοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ
      Πάσχα εἰς ἐθνικὸν ἐπίπεδον.
     Εἰς τήν τελετὴν, ὁ πατὴρ Ἰάκωβος συμμετέσχε ἐπισήμως εἰς δημοσίαν συμπροσευχήν,
      ὡς καταφαίνεται ἐν τῇ συνημμένῃ φωτογραφίᾳ, μετὰ τῶν κρατικῶν παραγόντων καὶ
      ἐκπροσώπων ἑτεροδόξων κοινοτήτων καὶ μάλιστα με τὰς παλάμας τῶν χειρῶν
      στραμμένας πρὸς τὰ κάτω.




                         
     Ἡ θέσις τῶν χειρῶν αὔτη ἀπαντᾶται εἰς παγανιστικὰς θρησκείας, ὅπου ἡ λατρεία
      ἀπευθύνεται εἰς χθονίους θεότητας — ὡς ὁ Ἅδης, βασιλεὺς τοῦ κάτω κόσμου, ἡ
      Περσεφόνη, ὁ Χάρων, αἱ Ἐρυνείαι καὶ ἄλλαι σκοτειναὶ μορφαὶ τῆς ἀρχαίας μυθολογίας.
     Ἡ κατεύθυνσις τῶν χειρῶν πρός τά κάτω, (πρὸς τὸ βάθος τῆς γῆς), φέρει συμβολισμὸν
      ἐπικλήσεως δυνάμεων τοῦ κάτω κόσμου, καὶ δὲν συνάδει μὲ τὴν ἀναφορικὴν φύσιν τῆς
      Ὀρθοδόξου προσευχῆς, ἡ ὁποία ἐκφράζεται διὰ τῆς ἀνατάσεως τῶν χειρῶν πρὸς τὸν
      οὐρανὸν, ὡς σημεῖον δεήσεως, ἐλπίδος καὶ κοινωνίας μετὰ τοῦ Θεοῦ.



                                           [38]