Ἀντίκρουση ἐσφαλμένων θέσεων

ΑΝΤΙΚΚΡΟΥΣΗ ΕΣΦΑΛΜΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ                                            1Η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 20026



         Πρὸς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον τῶν Γ.Ο.Χ. Ἑλλάδος, (τὴν τελοῦσαν ὑπὸ τόν Μακαριώτατον
         Ἀρχιεπίσκοπον κ.κ. Καλλίνικον), ἐν σεβασμῷ τῆς θεσμικῆς Ὑμῶν ἀποστολῆς καὶ ἐν
                 ἐλπίδι ὁμολογιακῆς διασαφήσεως, κατατίθεται λόγος συνειδήσεως.
     Πληροφορούμενοι μέ θλίψιν ὅσα λαμβάνουσι χώραν ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἱεραποστολῇ τῆς
      Ἰνδονησίας, καὶ ἐν ἐκδηλώσει βαθυτάτης ἀγάπης πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν Σύνοδον,
      ἀποτολμοῦμεν τὴν παροῦσαν ἐπιστολὴν ὡς φωνὴν ποιμαντικῆς ἐγρηγόρσεως καὶ
      ἐκκλησιολογικῆς διακρίσεως.
     Ἐπικαλούμενοι τὸ παράδειγμα τῶν Ἁγίων Πατέρων, καὶ τὴν παρρησίαν τῶν Ὁμολογητῶν,
      προσδοκῶμεν συνοδικὴν τοποθέτησιν τῆς Συνόδου, ὡς προστάτιδος τοῦ Ὀρθοδόξου
      φρονήματος τῆς Ἐκκλησίας.
     Ἐν τῷ πλαισίῳ τούτῳ, παρατίθεται ἐν συνεχείᾳ σύντομος καταγραφὴ τῆς ἐκκλησιαστικῆς
      πορείας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἰνδον
     ησίας, ὡς βάσεως θεολογικῆς θεωρήσεως καὶ ποιμαντικῆς προσεγγίσεως.
           Τμῆμα Α΄ – Εἰσαγωγὴ καὶ ἱστορικὸν πλαίσιον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἰνδονησίας
     Περίληψις ἱστορικῆς πορείας
     1.Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἰνδονησίας ἐθεμελιώθη τὸ 1991, κατόπιν ἱεραποστολικῆς ὁρμῆς τοῦ π.
      Δανιήλ Μπυαντόρο, μουσουλμάνου, ὁ ὁποῖος μετεστράφη εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν μὲ
      ἀφορμὴν τὸ βιβλίον: «Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία» τοῦ Ἐπισκόπου Κάλλιστου Ware. Μετά
      τὴν χειροτονίαν του (1985–87) ὑπὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἐπέστρεψεν στὴν
      Ἰνδονησίαν, ὅπου ἐθεμελιώθη ὁ πυρήν τῆς τοπικῆς Ὀρθοδόξου Κοινότητος.
     Κατά τὴν διοικητικὴν του πορείαν ἐντός τῆς Μητροπόλεως Χονγκ Κονγκ (1996–2004),
      τελούσης ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν τοῦ Μητροπολίτου Νικήτα Λούλια, προέκυψαν
      σημαντικὲς διαμάχες ἀναφορικὰ μὲ τά ζητήματα τῆς κανονικότητος καὶ τὴν διαχείρισιν τῆς
      Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας. Ταῦτα ὁδήγησαν εἰς τὴν καθαίρεσιν τοῦ Μπυαντόρο ὑπὸ τοῦ
      Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου.
     Ἐν τῷ ἔτει 2005, ἡ Ρωσικὴ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τῆς Διασπορᾶς (ROCOR) ἐδέχθη τὸν π.
      Δανιήλ Μπυαντόρο, καὶ ὁ Μητροπολίτης Ἱλαρίων τῶν Ρώσσων τῆς Διασπορᾶς
      ἐχειροθέτησεν αὐτὸν Ἀρχιμανδρίτην, σηματοδοτῶν νέαν σελίδα εἰς τὴν πορείαν του.
     Τὸ 2019, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἰνδονησίας προσῆλθεν εἰς τὴν Γνήσιαν Ἑλληνορθόδοξον
      Ἐκκλησίαν Γ.Ο.Χ. Ἑλλάδος· ἡ μετάβασις ταύτη δὲν φαίνεται νὰ ἔλαβεν χώραν ἐπὶ στερᾶς
      θεολογικῆς βάσεως, ἀλλ’ πιθανότατα συνέβη διὰ διοικητικοὺς λόγους, σχετιζομένους
      μέ τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ ποιμνίου διὰ μίαν ἔτι περισσότερον Ἰνδονησιακὴν, καὶ
      αὐτοδιοικουμένην Ἐκκλησίαν.
     Ἐν τῷ 2023, ὁ π. Δανιήλ Μπυαντόρο ἐχειροτονήθη Ἐπίσκοπος Νικοπόλεως, (Τζακάρτας),
      ὁλοκληρώνοντας μίαν πορείαν προσωπικῆς καὶ διοικητικῆς μετακινήσεως.
     Συμπερασματικῶς παρατηρεῖται, ὅτι ἡ προσέλευσις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἰνδονησίας εἰς τὴν
      Ἐκκλησίαν Γ.Ο.Χ. Ἑλλάδος δὲν τεκμαίρεται ὡς πρᾶξις δογματικῆς ὁμολογίας, ἀλλὰ ὡς
      διοικητικὴ ἀναζήτησις ἐλευθερίας κινήσεων καὶ τοπικῆς διαχειρίσεως.
     Ἐν συνεχείᾳ, πρὸς πληρεστέραν τεκμηρίωσιν τῆς εἰκόνος καὶ τῆς πορείας τῆς Ἐκκλησίας
      τῆς Ἰνδονησίας, παρατίθεται σύντομος χρονικὴ ἀναφορά εἰς τὰ δημοσίως πραχθέντα
      καὶ ἐπισήμως καταγεγραμμένα γεγονότα.
                                           [37]