Κείμενο σελίδας για αναζήτηση και αντιγραφή
ΑΝΤΙΚΚΡΟΥΣΗ ΕΣΦΑΛΜΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ 1Η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 20026
«Ἐρώτησις. Πῶς γέγραπται περὶ τῶν αἱρετικῶν, ὅτι τοὺς μισοῦντάς σε, Κύριε,
ἐμίσησα; Καὶ ἀλλαχοῦ εἴρηται, ὅτι ὡς ἐχθροὺς Θεοῦ μισήσατε αὐτούς. Καὶ πάλιν
ἀλλαχοῦ, ὅτι οὐ μισήσεις πάντα ἄνθρωπον;» Καὶ ἀκολουθεῖ ἡ ἀπάντηση: «Τοὺς
αἱρεσιώτας, ὡς βλασφήμους καὶ τοῦ Θεοῦ ἐχθρούς, ἡ Γραφὴ οὐκ ὠνόμασεν
ἀνθρώπους, ἀλλὰ κύνας καὶ λύκους καὶ χοίρους καὶ ἀντιχρίστους…». Καὶ ἀμέσως
ἔρχεται ἀκριβῶς ἡ καθοριστική φράση:
«Τούτους οὖν οὐ χρὴ ἀγαπᾶν, οὐδὲ συνδυάζειν, οὐδὲ συνεύχεσθαι, οὐδὲ
συνεσθίειν, οὐδὲ λαμβάνειν εἰς οἶκον, οὐδὲ χαίρειν αὐτοῖς λέγειν· ἵνα μὴ
τῶν ἔργων πονηρῶν αὐτῶν κοινωνήσωμεν». Τί σημαίνει τὸ «συνδυάζειν»;
Τὸ ῥῆμα συνδυάζω ἐδῶ δὲν πρέπει νὰ περιορισθεῖ στὴ νεοελληνικὴ σημασίαν
«συνδυάζω δύο πράγματα». Ἔχει τὴν ἔννοιαν τοῦ συνδέομαι, συναναστρέφομαι
στενά, συνάπτο-μαι/συζεύγνυμαι, ἔρχομαι σὲ στενὴ κοινωνία μὲ κάποιον.Ἔτσι
δημιουργεῖται μία κλιμάκωση: οὐδὲ συνδυάζειν → οὐδὲ συνεύχεσθαι → οὐδὲ
συνεσθίειν → οὐδὲ λαμβάνειν εἰς οἶκον → οὐδὲ χαίρειν αὐτοῖς λέγειν. Καὶ ὁ
μεγάλος Ἅγιος καί συγγραφεύς Ἐφραίμ ὁ Σῦρος δίνει ἀμέσως τὸν λόγον:
«ἵνα μὴ τῶν ἔργων πονηρῶν αὐτῶν κοινωνήσωμεν», ἀλλά καί γιά νά μήν
γίνεται σύγχυση τοῦ Κανόνος τῆς Ἐκκλησίας, σύμφωνα μέ ὅλους τούς
Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ τελευταία φράση τοῦ Ἁγίου παραπέμπει προφανῶς στὸ Β΄
Ἰω. 10–11: «ὁ λέγων γὰρ αὐτῷ χαίρειν κοινωνεῖ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ τοῖς πονηροῖς». Σελίδα 235 τοῦ
κειμένου τοῦ Ἔργου τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ. Ἡ ψηφιακὴ μορφὴ διατηρεῖ τοὺς παλαιοὺς ἀριθμοὺς
σελίδων. Τὸ πλήρες «Κατὰ πεῦσιν καὶ ἀπόκρισιν» στὴν Ψηφιακὴ Πατρολογίαν. E. Beck (ed.), Des
heiligen Ephraem des Syrers Hymnen contra Haereses, CSCO 169–170, Scriptores Syri 76–77,
Louvain 1957.
Ὁ Ἀττικῆς κ. Μανιώτης Χρυσόστομος ὄχι μόνον ἔλαβε τά ὑπό τοῦ αἱρετικοῦ
Νεοημερολογίτου καί Οἰκουμενιστοῦ πεμπόμενα ἑορταστικά, ἀλλά ἐποίησεν καί
τό μεῖζον, ἔδωσε ΑΝΤΊΣΤΟΙΧΑ δῶρα στόν Οἰκουμενιστήν Νεοημερολογίτην κ.
Ἀθηναγόραν καί συνεόρτασεν τελετουργικῶς, συναγελαζόμενος, συναυλιζό-
μενος, συγκυλιόμενος καί συμφυρόμενος μετ’ αὐτοῦ! Πρόκειται περί πράξεως καί
ἐνεργείας μείζονος τῆς συμπροσευχῆς μετά τοῦ Ἰλίου Ἀθηναγόρα, ὄντος κατά τούς
Ἱερούς Κανόνες αἱρετικοῦ Οἰκουμενιστοῦ Νεοημερολογίτου, ἀναθεματιζομένου ὑπό τοῦ
Συνοδικοῦ τῆς Ὀρθοδοξίας καί ὑπό τοῦ ἀναθέματος τοῦ 1998 τῆς ἡμετέρας Συνόδου. Βλ. καί
τό Συνοδικόν τῆς Ὀρθοδοξίας:
[8]
