Κανονικὴ μελέτη

Ἀντίκρουση ἐσφαλμένων θέσεων

Σελίδα 42 ἀπὸ 57

Πιστὴ ἀπεικόνιση τῆς σελίδας 42 τοῦ ἐγγράφου
Σελίδα 42 / 57
Κείμενο σελίδας για αναζήτηση και αντιγραφή
    ΑΝΤΙΚΚΡΟΥΣΗ ΕΣΦΑΛΜΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ                                                         1Η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 20026



Ὅταν διδάσκει ἐπίσκοπος τήν ἀσέβειαν, κοινωνῶν συμπροσευχητικῶς, πνευματικῶς, συγκυλιόμενος
μετ’ αὐτῶν καί συναυλιζόμενος ἤ διά λήψεως δώρων καί παροχῆς τοιούτων -(ὅπερ τό μέν ἰσάξιον
τῆς συμπροσευχῆς καί δή βαρύτερον καί πλέον ἀξιοκατάκριτον, ὅταν πρόκειται περί
λειτουργικῆς-τελετουργικῆς συμπράξεως ἐν ἱερατικῇ ἀμφιέσει, μετά ψαλμῶν καί ἀνταλλαγήν
π.χ. δώρων)- στούς αἱρετικούς, ἔχουν ἐφαρμογήν τά λόγια τοῦ Ἁγίου ἀποστόλου Παύλου, πού εἶπε:
«ἀλλά καί ἐάν ἡμεῖς ἤ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ’ ὅ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν,
ἀνάθεμα ἔστω. ὡς προειρήκαμεν, καί ἄρτι πάλιν λέγω· εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ’ ὅ
παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω»9.

Κατά τόν ἅγιον Μέγαν ἡγούμενον τῆς τοῦ Στουδίου Μονῆς ἡ ὑπεράσπιση τῆς παραδεδομένης
πίστης δέν εἶναι ἔργον μόνον τῶν ἐπισκόπων, τῶν κληρικῶν καί τῶν μοναχῶν. Κάθε χριστιανός, ὅσο
ἀσήμαντος καί ἄν εἶναι, ὀφείλει νά συμμετέχει στόν ὑπέρ Πίστεως ἀγῶνα. Ὁ Κύριος ἔδωσεν
ἐντολήν «μή σιωπᾶν ἐν καιρῷ κινδυνευούσης πίστεως». Ἐάν ἡ πίστη κινδυνεύει, ὁ Ὀρθόδοξος
χριστιανός δέν μπορεῖ νά ἐπικαλεστεῖ, ὅτι εἶναι ἕνας φτωχός λαϊκός, πού δέν ἔχει λόγον καί
ἐνδιαφέρον γιά τό θέμα αὐτό. Ἐάν δέν μιλήσουν οἱ ἄνθρωποι, τότε θά βγάλουν φωνή οἱ πέτρες, ὅπως
εἶπεν ὁ Κύριος: «ἐάν οὗτοι σιωπήσωσιν, οἱ λίθοι κεκράξονται». Ὁ Ὀρθόδοξος χριστιανός θά δώσει
λόγον στόν Θεόν γιά ὅσα ἀνωφελῆ εἶπε καί γιά ὅσα χρήσιμα δέν εἶπεν.

Κανένας δέν ξεφεύγει ἀπό τήν κρίση τοῦ Θεοῦ, εἴτε βρίσκεται πολύ χαμηλά στήν κοινωνίαν εἴτε
εἶναι βασιλιάς10.

Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, ὅμως, μᾶς διδάσκει νά προσέχουμε λέγοντας «μήποτε συλλέγοντες τά ζιζάνια
ἐκριζώσητε ἅμα αὐτοῖς τόν σῖτον» Ματθ. 13, 29!

Γιαὐτό ἀποτειχίζουμε τόν αἱρετικόν καί τόν κηρύσσοντα ἐπανειλημμένα
ἐν τῇ πράξει τήν αἵρεση τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ,
ἐκπεσόντα, σύμφωνα μέ τήν διδασκαλίαν τῶν Πατέρων τῆς Ὀρθοδόξου
Πίστεως καί δέν ἀποτειχιζόμαστε ἀπό τήν Ἐκκλησίαν, κατά τόν Μέγαν
Ἀθανάσιον, Ἅγιον Γρηγόριον τόν Θεολόγον, καί δι’ αὐτῶν διά πάντων,
δηλ. σύμφωνα μέ τούς Ἱερούς Κανόνες, τήν σύνολη ὑμνολογίαν καί
διδασκαλίαν τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.

Θά ξανακάνει τά ἴδια στό μέλλον, ὅπως καί τά ξαναέκανε, ὁ Ἀττικῆς,
μέ βάση τό ἀπαράδεκτο κάι ἀθωοτικό κείμενον πού μᾶς παρου-
σιάστηκε.

Κατά τούς Ἱερούς Κανόνες καί τήν σύνολη διδασκαλίαν τῶν Πατέρων
τῆς Ἐκκλησίας, καί ἰδιαίτερα κατά τόν ΙΕ΄ τῆς ΑΒ΄ Συνόδου καί τήν
ἑρμηνείαν του ἀπό τόν ἅγιον Νικόδημον τόν Ἁγιορείτην, εἶναι σύμφωνα
μέ τούς Ἱερούς Κανόνες καί τούς Πατέρες ψευδεπίσκοπος καί
ψευδοποιμένας.


9
    Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου: Ἐπιστολή 15, 1-34, σσ. 45-46, PG 99, 957D-960A καί Γαλ. 1, 8-9
10
    Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου, Ἐπιστολή 425, 12-32, σ. 595, PG 99, 1321BC καί Λουκ. 19, 40.
                                                       [42]
Ἀνάγνωση μὲ PDF.js Πρωτότυπο PDF Ευρετήριο σελίδων