Κείμενο σελίδας για αναζήτηση και αντιγραφή
ΑΝΤΙΚΚΡΟΥΣΗ ΕΣΦΑΛΜΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ 1Η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 20026
Παράρτημα
Τά ἀναθέματα ἐν συνόλῳ τῆς ἀδελφῆς Ρουμανικῆς Ἐκκλησίας
ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΜΕ, ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ
ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΖΟΥΜΕ:
- Όλα όσα το κήρυγμα της Εκκλησίας, οι Άγιοι Απόστολοι και οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας
απέρριψαν, καταδίκασαν και αναθεμάτισαν, χωρίς να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε τίποτα.
-Όσους μεταβάλλουν ή παραποιούν τα κείμενα του Συμβόλου της Πίστεως Νικαίας-Κων-
σταντινουπόλεως και της Αγίας Γραφής, καθώς και όσους τα παρερμηνεύουν κατά τρόπον
λανθασμένον και μη σύμφωνον με την Παράδοση, ως βλασφήμους καί αντιτιθεμένους κατά του
Αγίου Πνεύματος.
-Οποιαδήποτε διαστρέβλωση και οποιαδήποτε καινοτομία στην Ορθόδοξη Παράδοση.
- Όσους ποτέ έγραψαν και κήρυξαν κατά της ορθής πίστεως, (ανάθεμα 13- Σύνοδος IV), αν δεν
έχουν συμμορφωθεί μέχρι το τέλος της ζωής τους.
- Τον Οικουμενισμόν που είναι η αίρεση όλων των αιρέσεων και θεωρούμε, ότι όλες οι
αποφάσεις των Ορθοδόξων Συνόδων, που έχουν καταδικάσει αυτή την αίρεση είναι σε ισχύ- η
σημαντικότερη είναι το ανάθεμα της Συνόδου του 1983 της Ρωσικής Ορθόδοξης
Εκκλησίας του Εξωτερικού (ROCOR,) υπό την ηγεσία του Αγίου Μητροπολίτη Φιλάρετου
και η επανάληψή του από τη Σύνοδο της Παλαιάς Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρουμανίας
το 2013. Ως αποτέλεσμα της αίρεσης του Οικουμενισμού, θεωρούμε, ότι οι «εκκλησίες» που
έχουν υιοθετήσει, υποστηρίζουν, (ή εξακολουθούν να υποστηρίζουν), ή δεν είναι πρόθυμες
να καταδικάσουν τον Οικουμενισμό, καθώς και όσοι βρίσκονται σε κοινωνία μαζί τους,
(κληρικοί ή λαϊκοί), έχουν εκπέσει από την Μία Εκκλησία και την Αληθινή Πίστη και η
διακονία τους στερείται της Αγίας Χάριτος. Όλες τις κρίσεις τους, λοιπόν, τις θεωρούμε ως
μη ανήκουσες στην Εκκλησία και τα μέλη τους τά θεωρούμε αιρετικούς, λόγω του
Οικουμενισμού, και σχισματικούς, λόγω της αποκήρυξης του Ιουλιανού ημερολογίου των Αγίων
Πατέρων.
- Οποιαδήποτε μορφή αναγνώρισης των μυστηρίων των αιρετικών και των σχισματικών,
ανεξάρτητα από το ποιος και πότε τήν κάνει.
- Τήν Εγκύκλιον του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως του 1920, με τίτλον «Προς όλες
τις Εκκλησίες του Χριστού παντού».
- Τήν ημερολογιακή μεταρρύθμιση, που αποφασίστηκε από το λεγόμενο Πανορθόδοξο
Συνέδριο του 1923, η οποία ὑπόκειται στην καταδίκη των τριών Πανορθοδόξων Συνόδων
του 16ου αιώνα- θεωρούμε, ότι αποτελεί εφαρμογή της αίρεσης του Οικουμενισμού και
συνεπώς, επίσης, σχίσμα.
- Την ίδρυση και το όλο έργο του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών και όλων των μελών
του.
[34]
