Κείμενο σελίδας για αναζήτηση και αντιγραφή
ΑΝΤΙΚΚΡΟΥΣΗ ΕΣΦΑΛΜΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ 1Η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 20026
θέντες, λόγῳ κοινωνίας μεθ’ αἱρετικῶν καί μετανοήσαντες, οὐχ
ἱερουρουργοῦσιν…”. Γιαὐτό γράφουμε καί ἐπιμένουμε καί τόν καταγγέλουμε
ἐνώπιον Σας, Μακαριώτατε, ὅτι καί κατά τόν Ἅγιον Νικηφόρον
Κωνσταντινουπόλεως καί κατά τήν Πίστη τῆς Ἐκκλησίας μας ὁ
Ἀττικῆς συγχέει τόν Κανόνα τῆς Ἐκκλησίας (βλ. σχετικά τό μνημειῶδες
Ἑνωσιακόν Κείμενον)3
Ἀπαγορεύεται ἀκόμη καί τό συντρώγειν -(πάντοτε τῶν Κανονικῶν
ἐννοουμένων)- μετά αἱρετικῶν, ἐκτός ἐάν ἀπόσχουν τῆς αἱρετικῆς κοινωνίας.
Ἀκόμη πιό αὐστηρός εἶναι ὁ Κανόνας, ἀφοῦ ἀπαγορεύει καί τό συντρώγειν
μετά κληρικῶν συμφαγόντων μεθ’ αἱρετικῶν, ἐκτός ἐάν ἐπιστρέψουν
“μετανοίᾳ ἀξιολόγῳ” (Θ΄ καί Ι΄ Νικηφόρου).4
«… κἄν ὁ κανονικός συνεσθίῃ, κἄν συναγελάζηται, κἄν
3
Οἱ Νεοημερολογίτες καί Οἰκουμενιστές, κατά τά διαλαμβανόμενα στό ἀνωτέρω Ἑνωσιακό Κείμενο,
ἔχουν ἤδη ἐκπέσει, ὑφίσταται ἡ ἔκπτωση τῶν αἱρετικῶν, κατά τήν ἀκριβῆ περιγραφή τοῦ Κειμένου,
ὁπότε μία μελλοντική Σύνοδος δέν θά κάνει τίποτε ἄλλο ἀπό τό νά διαπιστώσει τήν ἤδη ὑφισταμένη ἔκπτωση
τῶν αἱρετικῶν, κατά τό Μνημειῶδς Κείμενον, καί σύμφωνα μέ τήν σύνολη διδασκαλία τῶν Θεοφόρων
Πατέρων! Ἀκριβῶς ἔτσι καί ὁ Ἀττικῆς κύριος Χρυσόστομος Μανιώτης, μέ τόν συναγελασμόν του, τόν
συναυλισμόν, τόν συμφυρμόν καί τόν συγκυλισμόν του μετά τῶν αἱρετικῶν Οἰκουμενιστῶν
Νεοημερολογιτῶν στήν Ἀθῆνα μετά τοῦ Οἰκουμενιστοῦ Ἰλίου, στήν Θεσσαλονίκην στό συνέδριον τῆς
ματαιότητος καί μετά τοῦ Καλαμαριᾶς στήν μονήν του, μέ τήν ἀποδοχήν ὑπό τοῦ Οἰκουμενιστοῦ -
Νεοημερολογίτου Ἰλίου κ. Ἀθηναγόρα, τῶν πεμπομένων ἑορταστικῶν δώρων, καί μάλιστα μέ τήν
προσφοράν ἐκ μέρους του δαφνοστεφάνου πρό διετίας (2024) καί περίτεχνου Σταυροῦ ἐφέτος (2026)
στόν Οἰκουμενιστήν Νεοημερολογίτην Ἰλίου,
ἀποδεικνύεται ἤδη, ὡς ἐκπεσών τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, κατά τό
Ἑνωσιακόν Κείμενον! Ὑφίσταται ἤδη ἡ ἔκπτωσή του ὡς ἱερέως
καί εἶναι ἀκοινώνητος!
4 Ἀρχικὰ ὑπάρχει ἡ θέση, ὅτι ὅλα αὐτὰ ποὺ γίνονται μέσα σὲ ναοὺς μὲ κάθε ἐπισημότητα ἢ σὲ
διάφορα συνέδρια, δὲν εἶναι οὐσιαστικὰ συμπροσευχές — (ἐκ μέρους τῶν Νεοημερολογιτῶν
ὑποστηρίζεται ἡ πεπλανημένη θέση αὐτή…). Αὐτὸ ἀπὸ μόνο του ὑποδηλώνει καθαρά, πὼς ὁ
ὑποστηρίζων τέτοιες ἀβάσιμες θέσεις, γνωρίζει τὸ παράνομον τῶν συμπροσευχῶν καὶ γι᾽ αὐτὸ
καὶ προσπαθεῖ νὰ ἀναιρέσει τὴν ὕπαρξή τους.
Κατόπιν, ὅμως, ἐμφανίζεται καὶ ἄλλη θέση ὑπερασπιστοῦ τινος τῶν αἱρετικῶν κινήσεων τοῦ Ἀττικῆς
κ. Χρυσοστόμου Μανιώτη: Παραδέχεται ξεκάθαρα, πὼς ὁ ἐπίσκοπος συναγελάζεται καὶ
ἀνταλλάσσει δῶρα μὲ αἱρετικούς, ὅμως προσπαθεῖ νὰ τὸν δικαιώσει λέγοντας, πὼς καὶ παλιότερα
καὶ ἀλλοῦ συνέβαιναν αὐτά. Τὸ κακὸν καὶ παράνομον, ὡστόσον, οὐχ ἕλκεται πρὸς
ὑπόδειγμα.
[25]
